Een otoplastie is een ingreep waarbij afstaande oren of een vervorming van de oorschelp gecorrigeerd wordt. De ingreep gebeurt onder lokale of algemene verdoving en is meestal dagchirurgie. Hieronder leest u wanneer de ingreep aangewezen is, hoe ze verloopt en wat u nadien kan verwachten.

Wat is het doel van de ingreep? Een otoplastie corrigeert afstaande oren of een vervorming van de oorschelp, om esthetische redenen.

Hoe verloopt de ingreep? De ingreep gebeurt onder volledige verdoving, lokale verdoving, of meestal een combinatie van beide (lokale verdoving met Xylocaïne wordt ook toegediend bij algemene narcose). Via een huidinsnede achter het oor wordt gewerkt aan het kraakbeen of het bot van de oorschelp. Op het einde wordt de huid gesloten en een drukverband aangelegd. Duur van hospitalisatie en nazorg bespreekt uw chirurg vooraf met u.

Wat kan u verwachten na de ingreep? Het belangrijkste risico is een postoperatieve bloeding die een hematoom veroorzaakt; dit vraagt dan een heringreep om de bloedcollectie te verwijderen, gevolgd door een langduriger drukverband.

Een postoperatieve infectie is zeldzaam en toont zich als pijn, roodheid, zwelling en warmte van de oorschelp; ze wordt behandeld met antibiotica om het kraakbeen te beschermen. Het resultaat is meestal zeer bevredigend, al kunnen in enkele gevallen plooi-onregelmatigheden of een lichte asymmetrie optreden — een te grote asymmetrie kan met een tweede ingreep gecorrigeerd worden. Gevoelsstoornissen ter hoogte van het litteken kunnen tijdelijk het dragen van een bril bemoeilijken; de oorschelp blijft enkele weken gevoelig.

Ernstige en/of uitzonderlijke verwikkelingen Bloeduitstortingen verhogen het risico op infectie, in het bijzonder chondritis (infectie van het kraakbeen), die in het ergste geval kan leiden tot afsterven (necrose) van het kraakbeen met een klein, vervormd oor tot gevolg. Zeer zelden verdikt het litteken achter het oor tot een lelijk, hypertrofisch of keloïdlitteken, wat soms een tweede correctieve ingreep vraagt.